Archive | December, 2009

Live in Sakhalin : ภาค 9 กลับบ้านเห้อ…

27 Dec

 

พรุ่งนี้จะได้กลับไปเยี่ยมบ้านแล้วค๊าบบบบบ   ^___^

 

งั้นนี่ก็ต้องเป็นบล็อกสุดท้ายของปีเนาะ  เพราะบ้านเชียงใหม่เค้าไม่มีเนตแหละ

อย่าว่าแต่เนตเลย โทรศัพท์บ้านยังไม่มีเล้ย  แม่บอก  มีมือถือกันครบแล้ว บ้านก็ไม่เคยจะอยู่  จะเอาโทรศัพท์บ้านไว้อีกทำไม

(แม่หนูใจร้ายยยยย….)

 

 

 

จะว่าไป ปีนี้ก็เป็นปีที่ดีมากของมากของเค้าอีกปีนะ

 

>> เจอแต่เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆดีๆ เต็มไปหมด….  รักๆๆพวกแกโคตรของโคตร..   แค่บางทีเค้าก็แค่แสดงออกไม่เก่ง หรือแสดงออกแบบโลกส่วนตัวไปนิดนึง  แต่ทุกคนก็ยังเข้าใจ  ขอบคุณมากนะ

>> เจอชายนี่ไปสามรอบถ้วน  จกกันไปจกกันมา แถมยังมาขึ้น SM คอนให้เราในวันเกิดด้วย รักมันเนาะ

ถึงจะพลาดรอบที่สี่ของปีไปก็เหอะ รอตามเก็บรอบหน้าได้

>> หน้าที่การงานก็…เปลี่ยนแปลงมั่งก็ดีแหละ  ได้มาอยู่ที่นี่…..เป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆเลย  ถึงจะหนาวตัดขั้วหัวใจไปนิดนึง  ^^”

 

 

แล้วก็…เพราะมาอยู่ที่นี่  เลยบอกได้ว่าปีนี้เป็นปีที่…  กรูโคตรตั้งใจทำงานเล้ย..  ให้ตายเหอะ !!

>> เพื่อนร่วมงานเริ่มถาม  ยูนอนที่ออฟฟิศเหรอ….(เผื่อแกไม่รู้  บางเสาร์ สร่างแล้วกรูยังมาออฟฟิศเลยเหอะ  ><*)

>> ไม่แต่งหน้าห้าวันติดกัน….  ซีดเป็นจิ้งจก

>> ดื่มหนัก ปาร์ตี้จัดๆ…  เพราะอยากพักผ่อนแบบเรวๆ

>> เคยเกือบนั่งหลับในซาวน่า 

>> ชายนี่คือใคร  บางวันชั้นก็ลืมมัน

>> แฟนไม่โทรหาสองวัน ไม่รู้ตัว

>> บางช่วงเครื่องรวน..  พูดภาษาอังกฤษไม่เป็น และถ้ารวนจัดๆก็พูดแต่ภาษาอังกฤษกับคนไทยด้วยกัน..  WHAT ?@#$%^&

>> ล่าสุดเริ่มมองจอคอมแล้วมันเบลอๆ เหมือนมีหยากไย่อยู่ในตา…   นี่มันเป็นทริปซัคคาลินแถมต้อกระจกเร๊ออออ !!

กรูจะเป็นบ้าอยู่แล้วววววว

 

 

 

 

 

ฮ่า…  แต่ยังไงมันก็เป็นปีที่ดีจริงๆ

.

.

จริงๆนะ…

 

รักตัวเองจังเลยไอ่หน่า…  มีความสุขกับเรื่องง่ายๆตลอดอ่ะ

ทำไมแกโชคดีแบบนี้วะ…….

 

.

.

 

Happy New Year นะฮะทุกคน…

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาอีกปี

 

 

 

 

 

ของแถม เผื่อใครยังไม่รู้  ตอนอยู่ที่นี่ เค้าเคยนั่งแชตกะมิโนด้วยนะ  ไม่เชื่อถามจินกีได้ จินกีก็อยู่ด้วย

ดูรูปเลย…

 

 

แปลกใจอย่างเดียว..  มิโนอ่านภาษาไทยออกด้วยเหรอ ว่ะฮ่ะฮ่า………………..

(ขอบคุณใหม่ที่ถ่ายมาให้ ว่าแต่แกไปอยู่ในห้องนอนมิโนได้ไงวะ)

(โรสฝากบอก ไอเดียชั้นหรอก!)

 

 

 

 

ไปละ

เจอกันปีหน้าคับ !!

 

^_____^

 

 

Advertisements

Live in Sakhalin : ภาค 8 Sleigh Ride

23 Dec

 

ฮู้ว  ได้ทีแซวกันใหญ่ว่าเค้าขี้เมาเนาะ  ><*

อาทิตย์นึงก็ทำได้วันสองวัน (ไม่ก็สามวัน ??) เท่านั้นแหละ  นอกนั้นแดดเมืองซัคคาลินหน้าตาเป็นไงยังไม่รู้เล้ย..  ออกจากบ้านเจ็ดโมง เข้าบ้านสามทุ่มตลอดอ่ะ

เพราะงั้น วันไหนได้พัก..ก็เลย..  เต็มที่นิดนึง…

มาอยู่นี่สองเดือน…  กินวอดก้าเยอะกว่าที่เคยกินมาสองปีก่อนหน้านี้อีก  ^o^

ส่วนวันธรรมดา… วอดก้าซักช๊อตก่อนนั่งทำงานรอบดึกก็ทำให้อุ่นดีพิลึก  ฮี่ๆๆๆๆ (แล้วยังจะเถียงว่าไม่ขี้เมาเนาะ)

.

.

.

 

วันเสาร์ออกไปหาของฝากให้ที่บ้านก่อนกลับไปพักช่วงปีใหม่  ตอนเย็นก็เลยได้ไปเล่น Sleigh ที่บ้านพี่คนไทย ^^

ช่วงนี้หิมะเริ่มก่อตัว แต่ก็ยังไม่แข็งมากนัก เพราะงั้นก็จะเล่น Sleigh หรือพวกกระดานเลื่อนลงเนินหิมะกันไปก่อน  พอถึงช่วงเดือนมกรา หิมะแข็งพอ ถึงจะได้เล่นสกีกัน

 

บ้านพี่คนไทยที่ไปอยู่ที่ซีม่า (Zima) เป็นหมู่บ้านของพนักงานกลุ่มบริษัท Sakhalin Energy เช่น Shell อะไรพวกนี้.. หมู่บ้านเค้าใหญ่มากเลย มีบ้านเกือบ 400 หลัง มีโรงเรียนนานาชาติ ยิม สโมสร อะไรต่อมิอะไรมากมาย เป็นเมืองเมืองนึงเลย ในขณะที่หมู่บ้าน Olympia ของบริษัทเค้า มีบ้านประมาณ 40 หลังเอง แต่เค้าก็ชอบของเค้ามากกว่านะ  มีสเปซดี  เค้าไม่ชอบอะไรแออัด คนเยอะๆ  ^^”

 

ก่อนไปเล่น ใหม่ก็ฝากบอกพี่หน่าเล่นมา 4 รอบเลยนะ  เผื่อโรสกับบิวไปด้วย…

ก็ตั้งใจจะทำให้แหละ….  

แต่ขอบอกว่า… Sleigh ของจริง  แมร่ง….  โคตรน่ากลัวเลย  งื้อ…  เนินมันสูงมากอ่ะ  กลิ้งคว่ำหงายกันเต็มที่มาก

เพราะงั้น  รอบเดียวก็ตายห่านได้แล้ว  ไม่เล่นเผื่อใครหรอกนะ..  เค้ากลัว  งื้อ~~~~~~

 

 

 

อั๊พคลิปให้ดูด้วยเลย  ถ่ายเอง  ทำสปอยด์เพื่อนฮา.. แต่เพราะเค้าถ่ายเองก็เลยได้ยินแต่เสียงเค้า กับรูปตอนท้ายนะฮะ

 

Sleigh Ride in Sakhalin ^___^

http://www.youtube.com/watch?v=jRgOYOvlq8g

 

 

 

เล่น Sleigh สยองกันเสร็จ  ก็ตามระเบียบ ปาร์ตี้กันนิดหน่อย  ทำกับข้าวกิน เมาท์มอย และ..  เมา..มอย….  ฮ่า..

ชอบมากที่พี่เค้าเอาระเบียงบ้านมาทำตู้เย็นแช่เครื่องดื่ม..  สุดบรรยายอ่ะ  เจ๋งได้อีก

จบคืนนั้นไม่แน่ใจว่าพี่เค้าจะอยากเชิญเรามาอีกไม๊  แต่เราคิดว่า กลับมาจากปีใหม่จะไปถล่มบ้านพี่เค้าอีกนะคะ     ^________^

 

^

^

ตู้เย็น outdoor เก๋ไก๋สุดๆคร่า…

 

 

 

.

.

.

 

วันจันทร์หน้าจะได้กลับบ้านแล้ว.. ตั้งสองอาทิตย์  เย้ๆๆๆๆ

แต่คงไม่ได้อยู่กทม.เท่าไหร่นะฮะ เพราะจะกลับบ้านเชียงใหม่เลย  แล้วก็พาคุณเปาไปเที่ยวฮ่องกงด้วย  ^^”

 

ว่าแต่…ก่อนกลับไทย  อยากเห็นกันไม๊ว่าตอนนี้หิมะมันสูงแค่ไหนแล้ว..

ลองดูหลังคาบ้านเค้า กับหลังคาบ้านน้อยหน้าบ้านละกัน..  สยองมากฮะ..  หนาวชะเรี่ย  ต้องเปิดฮีตเตอร์สามเครื่องในห้องนอนละเนี่ย..  บรื๋อ~~

 

.

.

.

 

แล้วก็….อั๊พเดทของขวัญวันเกิดให้มิโน กับจินกี ด้วยฮะ  ปีนี้ไม่ได้อยู่ทำด้วย ได้แต่ส่งตังค์ไปสมทบทุน

แต่พอเวลารวมของขวัญจริง  ก็ได้ออน skype โต้รุ่งกะโรส บิว ใหม่ อยู่สองวัน  สุดท้ายก็เหมือนอยู่ทำด้วยแหละวะ  แค่นั่งคนละประเทศ  เหอๆ  (เหมือนที่กะแอมว่าเลย  พี่หน่าไปอยู่ไหนก็หนีชายนี่ไม่พ้นใช่มะ  ^^” )

 

 

แต่เค้าชอบของขวัญส่วนตัวที่โรสส่งไปให้จินกีมากที่สุดนะ  ลองเข้าไปดูดิ  >> http://onewsmile.exteen.com/20091220/m-my-r-day-2

.

.

.

 

ลงของขวัญคริสต์มาสปิดท้าย…. เสื้อสกรีนชื่อภาษาไทย ทำให้เพื่อนรวมงานที่นี่ฮะ ^^  เห็นชอบใจกันใหญ่

 

 

 

เอาไว้มาอั๊พอีกทีก่อนกลับบ้านเนาะ

 

^______^

 

 

Live in Sakhalin : ภาค 7 celebrate time

16 Dec

 

ที่ซัคคาลินนี่เค้าฉลองคริสมาสกับปีใหม่กันเร็วมากๆคับ  ซักวันที่ 10 ก็เริ่มมีงานกันแล้ว

เป็นเพราะคนรอบๆตัวส่วนมากก็เป็นคนต่างชาติ   พวก  expat ส่วนใหญ่  ซักวันที่ 20 ก็บินหนีกลับบ้านกันหมดแล้ว

ส่วนคนท้องถิ่น  ช่วงสิ้นปี ก็นิยมบินหนีไปฉลองที่อากาศอุ่นๆ (กว่านี้) กันหมด

 

ช่วงนี้ก็เลยได้ฉลองบ่อยหน่อย… งานก็ไม่เสร็จซักอย่าง.. (-__-“) วันไหนไม่มีปาร์ตี้ก็อยู่ดึกปั่นที่ออฟฟิศไป.. มาคนแรก กลับคนสุดท้ายตลอด…  แต่ก็ทนเอาเนาะ   อยากกลับไปเที่ยวฉลองที่เมืองไทยแบบมีความสุขไม่กังวลมากอ่ะ  -___-“

 

 

จะว่าไป เค้ามาทำงานที่นี่  ด้วยตำแหน่งหน้าที่แล้ว.. เรียกได้ว่าเป็น Analyst ระดับรากหญ้า ต่ำต้อยเป็นอะมีบาพารามีเซียมมากๆอ่ะ

แต่คงเพราะดันมาอาศัยอยู่ในหมู่บ้าน expat ที่มีแต่ executive เค้าอยู่กัน  (0_0”)  เนี่ยถัดไปสองหลังก็เป็นบ้านท่านประธานประเทศละ (คือ Lead country manager นั่นแหละ  เรียกให้ฮาไปงั้น) พวกเค้าก็เลยได้รับเชิญไปงานเฮฮาตามบ้านท่านๆทั้งหลายตลอดเวลา 

 

มันเป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆเลยอ่ะ พวกผู้ใหญ่ที่นี่ก็เอ็นดูเราด้วยส่วนนึง  แล้วด้วยวัฒนธรรมด้วย ที่เค้าไม่ถือตัวกัน  เราก็สามารถนั่งคุยกับคนที่ระดับใหญ่มากถึงโคตรพ่อโคตรแม่มากได้เหมือนเป็นเพื่อนร่วมงานธรรมดา  ถือเหล้าคนละแก้ว (บางทีถือพร้อมกันหลายแก้วด้วย  กร๊ากก) ก็อยู่ร่อนได้ตลอดคืน  บางคนก็ทำยังกะเห็นเราเป็นลูก  บางทีเราก็เลยกลายเป็นหัวหน้าแก๊งเด็ก วิ่งเล่นกับลูกๆเค้าซะงั้น !!   โดยที่สิ่งเหล่านี้บางอย่างไม่สามารถเกิดได้ในไทย  ทั้งที่นายไทยก็ไม่ได้ใจร้ายนะ แต่…ทุกคนก็พอเข้าใจใช่ป่ะ วัฒนธรรมมันต่างกัน 

สำหรับที่เมืองไทย  บางทีคุยกับนายที่ 2 level up เราก็เกร็งเขร้แตกแล้วอ่ะ  แต่ที่นี่เราแซวได้ ไถสมบัติในบ้านเค้าได้ (เอ๊ะยังไง??)  หัวเราะเยาะเค้าได้ บางทีก็ใช้ให้แงะขวดไวน์ให้ได้ด้วย  ฮ่า…

 

 

  

 

 

ล่าสุดไปงานปีใหม่บริษัทมา…  อืม..  วอดก้า ไวน์ เบียร์ วิสกี้ ฟรีตลอดคืน..  แล้วตรูจะเหลือไม๊  ฮ่า…

คนประเทศนี้ก็ชอบแดนซ์กันเหลือเกิน  เท่าที่จำได้ก็ไปเต้นอยู่กับอิตา Alexander ทีม payable แดนซ์ไปมา เราก็เหวี่ยงมันไปอัดกำแพง นอนกลิ้งเลย…  เสร็จมันลุกได้ ก็ขึ้นมาเหวี่ยงเราอัดกำแพงมั่ง (-___-“)

ทุกคนบอกเป็น dance step ที่ฮามากของมาก..  แต่ตรูว่าตรูเจ็บนะคะ  >__<*

(ก่อนหน้านี้ ความสัมพันธ์ด้านการงานระหว่างเราสองก็ไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่  แต่หลังจากนี้ ท่าทางจะมันส์  ฮ่าๆๆ)

 

แล้วจำพ่อหนุ่มดีม่า จากบล็อกที่แล้วได้มะ  งานนี้มันขึ้นโชว์เพลงด้วยนะฮ้า..เพลง  I ‘ll be missing you  ยืนกรี๊ดให้มันแรงแร๊งจนกลุ่มข้างๆเอามือถือมาถ่ายวีดีโอ  คงตกใจอิพวกนี้จะสนุกอะไรขนาดนั้น  ฮ่าๆๆ  แล้วอารมณ์เหมือนพระเอกร้องเพลงให้ (แก๊ง) นางเอกในงานพรอมอ่ะ  ร้องๆแล้วก็หันมาชี้พวกเราตอนถึงท่อน I ‘ll be missing you ~~  ร้องจบยังเดินมา บอก I ‘ll  be missing you all  ^__^

ก็กรี๊ดกร๊าดกันไป การมีกิ๊กเด็กของกลุ่มนี่มันกระชุ่มกระชวยดีจริงๆ Puppy มากๆไอ่น้องเอ้ย  เอิ๊กๆ

 

จบงานบริษัทด้วยสติที่เหลือน้อยมาก ก็โดนลากไป Happiness ต่อ เป็นผับแหละ สนุกกว่าที่ Duke ที่เคยไปอีก อย่างมันส์ เพียงแต่คราวนี้จ่ายค่าเข้าแบบ VIP คนละ 2400 รูเบิ้ล!!  (เอา 1.18 คูณเป็นบาท!!)

จ่ายไปขนาดนั้นก็เลยต้องกินต้องแดนซ์ต่อให้คุ้มอีก..  แล้วก็โดนฝรั่งมอมเหล้าอีก  อารมณ์ว่าเมาวอดก้ากะไวน์มาจากงานแรก  เจอไอ่อังเดรเพื่อนของเพื่อนจับกรอกวิสกี้เพียวๆเข้าไปตอนตีห้า…  โคตรของปางตาย..    จำได้ว่าหลังจากนั้นพูดได้อยู่คำเดียว “ I Hate you!!!!! ๆๆๆๆๆๆๆ

 

แต่อย่าถามว่าจะไปอีกไม๊นะ…  เรื่องอะไร…  จะไม่ไป  อร๊ากกกกกก!  เมาเป็นหมายันเช้า สนุกจังเลยคร่า….  ~~~

 

 

 

.

.

.

 

อั๊พเดทสภาพโต๊ะทำงานตอนนี้  มาถึงแรกๆ อย่างโล่งและสวยงาม..

ผ่านไปแค่สองเดือน…  เหอๆ…… ดูรูปเอาเองเห้อ…  นี่พยายามจะเก็บๆแล้วนะ

 

 

 

ตอนนี้ใช้คอมสามเครื่องละ  ที่ทำงานสอง ที่บ้านอีกเครื่อง….

ก็ไม่เข้าใจ  มีอยู่สองมือสิบนิ้วนี่แหละ….  แล้วจะมีเยอะไปทำไม…  ><*  กลับไทยรอบแรกนี่ว่าจะทิ้งไว้ที่นี่หมดละ.. ภาระเกิ๊นนนนน ><*

 

.

.

.

 

ใครนะบอกว่าเครื่องปั่นผ้าทำให้ผ้าหด…  แต่..บางตัวไม่ได้เอาเข้าเครื่องปั่น  ทำไมมันคับขึ้นล่ะคะ.. ฮ่า…ตายแน่กรู

มีคนบอกว่า พอมาอยู่ที่หนาวๆจัดๆ ร่างกายจะขยายให้หนาขึ้น บึกขึ้น เพื่อสร้างความอบอุ่นให้ร่างกาย   อำป่ะเนี่ย..  ม๊ายยยยยย!!!

เริ่มจะหนาวจนไปยิมไม่ไหวแล้วด้วยนะ……  ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย  !!!!

 

^

^

รูปหมวกแดง โรสถามสิวขึ้นแก้มเหรอ… ป่าว กระของเค้าเอง  อยู่ที่นี่ไม่ค่อยแต่งหน้า ทำตัวเรียลจัดมันเลยชัด

แต่เค้าชอบนะ ดูฝรั่งดี  ฮาๆๆๆ

 

.

.

.

 

นั่งดูสตาร์คิงชายนี่คัท ของเสาร์ที่แล้ว   น้ำว้าบอกให้ดู สนุกมาก  ก็นั่งๆดูไป เออฮามากอ่ะ มิโนบ้าไม่ไหวแล้ว

นั่งดูๆไป  บิว ก็ถาม พี่หน่าดูถึงตอนโยคะยัง ยิ่งฮาเลยนะ………

เออ..  พี่ว่ามันไม่ใช่แค่ฮาละบิว  เข้าขั้นขนลุกซู่เลย.. ครูโยคะคนนั้นมันพี่บอลพี่ชายพี่แชมป์เลยเหอะ….. !!!   (+__+)

ทำไมไปใส่กางเกงในตัวเดียวออกรายการอยู่กับชายนี่แบบนั้นค้า…….  แว๊กกกกกกกกก สะมะแค๊วซะขนาดนั้น  ฮาตายไปแล้ว..

รีบโทรไปบอกคุณเค  คุณเคก็เอาคลิปขึ้น FB ช่วยกันประจานความแรงทันที  กร๊ากกกกก

ถ้าพี่บอลไม่ว่าอะไร  ไปเกาหลีคราวหน้า  หนูขออนุญาตไปสูดกลิ่นชายนี่ตามตัวพี่นะคะ  เอิ๊กๆๆ

โลกนี้มันโคตรกลม …..  ไปทั่ว…  เนาะ  ^^

 

[SHINee] 091212 Starking-SHINee cut. part.2

http://www.youtube.com/watch?v=BF3aJ5du9GM

  

 

 

 

 

 

ปูรู  ติดเพลงและเรื่องบางเรื่องในบล๊อกคุณบิว…อ่ะฮ่า…  !!   >>  http://bewhineki.exteen.com/

 

ปูรู๊ว  ยินดีกับบัณฑิตใหม่ป่าน กิ๊กพี่ดา อินคานะฮะ  กิ๊วๆ  ขอโทษที่ไม่ได้ไปงานเอง..  แต่ส่งเดอะแก๊งไปแทนแล้ว ขอให้กิ๊กหลวมตัวเลื่อนฐานะเข้าซักวัน  กรู๊วๆๆๆ

 

สุดท้าย… สุขสันต์วันเกิดคนเดือนธันวานะฮะ  ชเว มินโฮ – อี จินกี – และผองเพื่อนทั้งหลายเป็นสิบ เยอะจนไม่กล้าพิมพ์ชื่อใคร…  กลัวตกหล่น ^^"

.

.

.

แต่เค้าคิดถึงสองคนนี้อ่ะ ><*

นานจน One in a Million เปลี่ยนเครดิตแล้ว  ตรูยังไม่ได้เข้าไปเหยียบเลย  ฮือๆๆๆ

 

.

.

.

 

Live in Sakhalin : ภาค 6 เดทกันมะ

9 Dec

 

 

ผ่านมาหลายวันแก๊งวิ่งควายชายนี่คงพักจนหายเหนื่อยกันแล้วน้อ…  แฮปปี้เต็มที่กันมากเลยอ่ะ

 

สำหรับเค้า  ทริปชายนี่คราวนี้เริ่มด้วย..  โทรศัพท์ดังตอนตีห้ากว่าๆ (บ้านรัสเซีย) หลังน้องลงเครื่องเข้ารร.ไปแล้ว ..เพื่อบอกว่า..

 

พี่หน่าคะ..  พี่หน่าต้องตื่นมาฟังนะคะ

อืม..  บิวว่าไง  (งัวเงียขี้ตาสุดๆ)

พวกเรา  นอนห้องติดกับชายนี่ค่ะพี่ !!!”

เฮ้ยยย จอร์จ  บ้าไปแล้วซาร่า..

 

นั่นแหละ  บ้าไปแล้ว โคตรจะสะเดิดเลย.. สมชื่อกันมากๆ  ก็เลยไม่ต้องหลับต้องนอนกันพอดีใช่ป่ะ  นั่งฟังเสียงชายนี่โหวกเหวกกันจนตีห้าอ่ะ… 

 

แล้วทริปมหาสนุกก็เริ่มขึ้น  เหมือนผ่านมา 5 ทริปแล้ว  ทุกคนก็รู้แล้วว่าต้องทำไรมั่ง ต้องเตรียมตัวยังไง ถึงไม่มีเค้า ทุกคนก็วิ่งสู้ฟัดกันได้เอง

แต่อะไรก็ไม่ดีใจเท่า..  ที่ทุกคนไม่ลืมเค้ากันนะ  โทรมารายงานโน่นนี่ข้ามชาติกันตลอดเวลา มีเวลาก็เขียนเมล์มาบอก ออนเอ็ม จนเหมือนเค้าได้ตามน้องเองเลย 

 

หลังคอนที่ชิดลม เค้าก็ได้แชตกับน้องคนนึงที่ทำงาน ปกติไม่ได้คุยไรกันมากนะ รู้แค่น้องเค้าชอบดงบังมากกกกก เล่นอยู่แถวบ้านเราแหละ ส่วนเราก็บ้าชายนี่มากกกกไรงี้

น้องเค้ามาเล่าว่าไปดูคอนชายนี่มา สนุกมาก ชายนี่เจ๋งสุดๆ  เราก็เลยสัมภาษณ์กลับไปสนุกสนาน

น้องเลยถามว่า    พี่หน่าเก่งมากอ่ะ  พี่ทนได้ไง ชายนี่มาแต่พี่ไม่ได้เจอ เป็นหนู หนูเสียใจตายไปแล้วแน่

พี่ก็เสียดายนะ  แต่..มันก็ไม่ได้ทรมานอะไรอย่างที่เคยคิดอ่ะ.. แค่ได้ยินว่าทุกคนได้จกกันเต็มๆก็แฮปปี้ตามด้วยแล้ว

 

แล้วน้องคนนี้เลยเล่าให้ฟังว่า คราวก่อนที่ดงบังมาไทย น้องเค้าอยู่อังกฤษ…  น้องก็เลย.. บินกลับมาตามดงบังเลย แล้วก็บินกลับไปใหม่..

ฮ่า….ไม่บอกที่บ้านด้วย……ของเค้าแร๊งงงงงงงงง

ฟังแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนบ้าดาราแบบธรรมดาไปเลยเนาะ  ><*

 

เค้าว่าของอย่างนี้มันอยู่ที่วัยกับสภาวะชีวิตช่วงนั้นด้วยแหละ  เค้าว่าเค้าเองก็บ้าชายนี่ขั้นเสียสติคนนึงนะ  แต่พอถึงจุดที่ภาวะหน้าที่การงานมันจำเป็นจริงๆ  สภาพแวดล้อมมันเปลี่ยนไป เราก็จะยอมรับมันได้ง่ายๆเอง…  ^^” 

 

ไม่ได้เสียอะไรไปซะหน่อยแค่ได้รับรู้ในอีกรูปแบบนึงต่างหาก

 

ขอบคุณโรส บิว ใหม่ มากๆอ่ะ สำหรับทุกอย่าง  ทริปชายนี่ครั้งนี้มันพิเศษสำหรับเค้าได้โดยไม่ต้องไปตามเองเพราะพวกแกเลยนะ

รักนะโฟ้ยย คิดถึงมากด้วย  ^___^

(รวมทั้งนิ่ม น้องๆบ้าน แม้กระทั่งนูนาเกาหลี ที่อยู่เป็นเพื่อนกันแบบหลอนๆตามประสาคนอดตามด้วย… ไม่เหงาเลยเนาะ ^^ )

 

 

 

กล้องโรสถ่ายมา…สวยสุดแล้วสำหรับเค้าอ่ะ

ความจริงก็แล้วแต่คนจะมอง…

แต่รูปที่ถ่ายมาแล้ว "ตั้งใจ" ให้ "เค้า" ดู  มีกล้องเดียวในโลกนี่ฮะ  ^^

V

V

 

 

 

 

 .

.

 

หลังจากพลาดชายนี่ไป  ก็เลยจกเกาหลีแถวนี้แทนก็ได้ฟะ  ว่ะฮ่ะฮ่า..

อย่างที่บอก  ช่วงนี้งานรุมเร้ามาก วันธรรมดานี่แทบจะอยู่ปิดฟลอร์ตลอด.. เหมือนเค้าจ้างมาเป็นยาม… TT

วันศุกร์ก็เลย  ชวนผู้ชายไปกินข้าวแก้เครียดกัน..ซะงั้นน่ะ

 

ดีม่า (ชื่อจริง Dmitry) เค้าเป็น Korean-Russian guy แหละ  เดินสวนกันไปมาในฟลอร์ น่ารักดี  (อย่างว่าแหละ เราชอบคนหน้าแปลกๆ)ทักทายเซย์ไฮกันมาพักนึง  วันศุกร์ก็เลยชวนเค้าไปกินข้าวเย็นด้วยเฉยเลย  แล้วก็บ้าจี้ตอบตกลงอีกนะ  อร๊ากกกก  (ชวนมาเป็นผู้ชายของกลุ่มฮะ อย่าคิดมาก คุคิคุคิ ><* )

ดีม่าขอชวนเพื่อนไปด้วยอีกสองคน พวกเราก็โอเคๆจะได้ไม่เขิน

 

เพื่อนคนแรกชื่อสตัส..  หน้าตาเนิร์ดๆเลย สุภาพเรียบร้อยมาก ก็โอเคคุยกันไปไม่มีอะไร…

ซักพัก อีกคนตามมา..  ก๊อด…  ดีม่า.. แกมีเพื่อนเป็น แซค แอฟฟรอน ก็ไม่บอกวะ…

คนนี้ชื่ออิลิย่า.. หน้าเหมือนแซค แอฟฟรอนสุดๆ  ตอนแรกก็แบบ  หน้าตาดีไปไม๊แก..  แต่ไปๆมาๆ  ไอ่อิลิย่าแซคนี่มัน..ตัวจี๊ดชัดๆ จนต้องถาม  ยูเทคยามาป่ะเนี่ย  จะป่วงไปไหน  เหมือนคนบ้าๆบอๆ แต่จะว่าไปก็ฮาดี

 

เค้าก็เมาท์มอยกลางโต๊ะได้เรื่อยๆนะ เพราะปกติผู้หญิงนี่ ถ้าไม่คิดอะไรก็จะไม่เขินถูกป่ะ  เป็นตัวเองตัวเองเต็มที่

จนถึงตอนใกล้จะกลับละ  ไอ่บ้าแซคมันอยู่ดีๆก็เสยผมขึ้นมา  ยีๆๆ  จนมันชี้ฟูไปหมดทั้งกบาล..

จะบอกว่า.. ห่านมาก!!  เหมือนพระเอกโฆษณาแคลวินไคลน์ตอนเพิ่งตื่นนอน  ทำตาเยิ้มๆอีก..   โอเค  จุดๆนั้นเลิกเมาท์  นั่งหันหลังให้มันจนกลับบ้านเลย เขินมัน ใจสั่นอ่ะ  ไอ้บ้าๆๆๆ!!!!!

 

แต่ความจริงก็ไม่ต้องลุ้นนะฮะ ว่าหลังจากนี้หมู่เฮาจะอะไรยังไงต่อ เพราะจะทำตัวอะไรแรงๆก็ไม่งาม ไม่ใช่แนว

แล้วก็….พอชวนมากินข้าวด้วย ถึงรู้ว่า…  ไอ่พวกนี้.. มัน..อายุ..(เท่าไหร่ให้ทาย…)

 

20 !! กันทั้งแก๊ง

 

 

อายุ 20  ยังเรียนป.ตรีกันไม่จบเลยเหอะ ทุกวันนี้เป็น trainee อยู่ที่บริษัทอ่ะ ^^”

ตอนแรกก็กะว่า 24-25 กันแล้ว

นี่ตกลงจะหลอกเด็กหรือให้เด็กหลอกกันวะ…  …..

แต่เอ..  ความจริงอายุเท่านี้ก็สเปคนี่เนาะ  เท่าอิจงเลย  กระดูกอ่อนๆ  กรุบกรอบ….  อร๊ากกกกกกก

 

 

 

 

 

 

จบไปๆๆๆ 

หลอนเด็กเสร็จ..  วันต่อมาก็หาคนพาไปเที่ยวใหม่…ไม่ใช่ไร ช่วงก่อนหน.ยังอยู่เกาหลี เราก็เลยเป็นหนูร่าเริงมาก   เอ้ย..ไม่ใช่ ก็เลยต้องหาคนที่ไว้ใจได้พาเที่ยวแทน 

เหลียวไปไม่เจอใคร ก็นี่เลย.. ปีเตอร์ข้างบ้าน.. (ปีเตอร์นี่คนนะ ไม่ได้หมายถึงแมงสาป  ฮ่า.)

ปีเตอร์ เป็น American Expat  อยู่ข้างบ้านกันนี่แหละ  สามสิบกว่าแล้ว และยังโสด  และ..บางมุมมันก็น่าเชื่อถือมาก (เอ๊ะยังไง) เพราะงั้น  พอจะฝากผีฝากไข้ได้  เลยบังคับให้พาไปกินข้าวซะเลย

ร้านที่ปีเตอร์พาไป มันเป็นอารมณ์ไอริชผับอ่ะ  แบบสปอร์ตผับของผู้ชาย เปิดกีฬา นั่งกินเบียร์ ฟังเพลงอีริค แคลปตัน ชิวดีนะ    แล้วเราก็ชอบดูพวก winter sport อยู่แล้วอด้วย สกี สเลด เหินเวหาไรพวกนั้น  ผู้ชายที่เล่น winter sport ดูแล้วโคตรเซ็กซี่เลย

 

กินข้าวไปก็เฮฮาปาจิงโกะมากอ่ะ  เพราะปีเตอร์มันโคตรฮา  มาเจอไอ่แป๊บที่โคตรของโคตรฮาแล้วจะเหลือเหรอ  หัวเราะสองคนนี้จนเหนื่อย

พอเที่ยงคืนกลับบ้านมาก็ยังลากปีเตอร์มาเล่นที่บ้านต่อได้อีกนะ (ก็บ้านมันติดกัน)  แต่คุณหน่าอนามัยไม่ไหวละ เลยกลับมาซุกอยู่บนห้อง (แล้วก็นอนอ่านนิยายยันเช้าแทน  ^^” )

 

 

^

^

ไปเช็คประวัติในซิสเต็มมา..  ด้วยตำแหน่ง และเงินเดือนของปีเตอร์ตอนนี้…  ขอทายว่าต้องไม่มีใครเคยกล้าบ้าๆบอๆกับมันแบบนี้มาก่อนแน่นอน..

ฮ่า… มิน่าโคตรรักพวกเราอ่ะ…  เรามันบ้าจริงจัง !!!

 

 

 

 

ปูรูแรก…..ยิ่งอยู่ไปๆ ยิ่งรู้สึกว่าคนที่นี่ชอบคนไทยมากอ่ะ

ที่บริษัท ถ้าใครรู้ว่าเรามาจากไทย จะรีบเข้ามาคุย บอกเคยไปเมืองไทย ชอบมากไรงี้ 

ไปโรงบาล พอหมอรู้ว่ามาจากไทยก็ สวัสดีครับ  อร่อยไหม  นิดโหน่ยย  ใส่เราใหญ่

หรือเดินซื้อของในห้าง กะลังปรึกษางุงิกันอยู่ก็จะมีคนเข้ามาทัก  Are you from Thailand ??  ซาหวัดดีขราบ ขอบคุณขราบบบบ ………….กระทั่งวันนี้ยามหมู่บ้านยังทักเราว่าสวัสดีคราบ ตอนขอตรวจบัตรเลย

น่ารักดีเนาะ ^^

 

 

ปูรูสอง…ตั้งแต่ 1 ธค.ก็เข้าหน้าหนาวอย่างเป็นทางการแล้วคับ  อากาศจะหนาวขึ้นเรื่อยๆ  บางวันก็ต้องเลิกงานเร็วเพราะมีพายุหิมะ  TT

ล่าสุดจะ -20 องศาแล้ว…  แต่คนที่นี่บอกว่า ไม่เป็นไรหรอก พอมันหนาวกว่า -20 มันก็ไม่รู้สึกหนาวไปกว่านั้นแล้วแหละ  จริงเหรอวะ… ><*

ลองดูซักตั้งละกัน

 

 

ปูรูสุดท้าย..  ไอ่โบว์ผ่าตัดไส้ติ่งที่เกาหลีเรียบร้อยแล้ว  พี่หัวหน้าที่บินตามไปเฝ้า ก่อนหลับก็โทรมาถามว่าอยากได้อะไรจากเกาหลีไม๊

คนอื่นก็ฝากเครื่องสำอางตามเรื่องตามราว…  อิหน่าบอก..  พี่ไปร้านเทปนะคะ  แล้วพูดว่า  “SHINee Rind Ding Dong” ให้หนูทีค่ะ!!  __/l\__

 

ด้วยเหตุนี้  ข้าพเจ้าจึงได้แผ่นจากเกาหลีมาเชยชมสมใจ

ขอบคุณไส้ติ่งแตกของโบว์มา ณ ที่นี้ด้วยฮะ  ^____^

 

 

 

 

 

เจอกันใหม่เอนทรีหน้าฮะ  ^__^

.

.

Live in Sakhalin : ภาค 5 ครบเดือนละนะ

1 Dec

 

พรุ่งนี้อิเด็กลำแสงมาถึงเมืองไทยรอบที่ 5 ละน้อ ต้องรีบอั๊พบล็อกก่อน เดี๋ยวพอไปตามแล้วจะไม่ว่างมาอั๊พ….

….(กริบ)…………….   

ตลกจังเลยผู้หญิงคนเน้.. แกจะได้ไปกะเค้าไม๊  เหอๆๆ  -____-“

 

เอาเป็นว่าเค้าอวยพรให้ ลำสามล้านสะเดิด ได้และโดน ! กันถ้วนหน้ากับทริปที่ 5 นี้นะฮะ……

อวยพรไปล้านรอบละเนี่ย  แต่ก็อยากให้ทุกคนได้จริงๆนะ…..  ทุ่มเทกันขนาดนี้แล้ว  ><*

 

พูดถึงเรื่องทุ่มเท เค้าทึ่งกับแก๊งเราและสามล้านจริงๆนะ  แบบสุดยอดแล้วอ่ะ

ตอนที่บิวโทรมาเล่าให้ฟังว่าวันแรกไปเอาบัตรที่ชิดลมยังไง  น้องๆมันล้มลุกคลุกคลาน ถูลู่ถูกังขนาดไหนนี่ขนลุกเลยอ่ะ

พอตกกลางคืน.. แม่เจ้า..  น้องๆกรู  มันออกไปรอเอาบัตรของวันที่สองตั้งแต่ 2 ทุ่ม  แล้วตั้งแถวรอห้างเปิดตอนตี 4 !!!

ประเด็นคือ…  บางคนไปเอาบัตรให้คนอื่นในแก๊ง (เพราะตัวเองได้ไปแล้วตั้งกะวันแรก) บางคนก็ออกไปอยู่เป็นเพื่อนเฉยๆคอยเอนเตอร์เทนดูแลกันตอนตีสามตีสี่….

เค้าเองก็ห่วงนะ เลยโทรไปเช็คที่จิ๊บกับป่าน  น้องๆก็โหวกเหวกกันดี  เลยไม่ห่วงมาก 

แต่เค้าซึ้งอ่ะ…  ทุกคนรักกัน (และบ้ากัน) ขนาดนี้เลยเหรอวะ โคตรใจเลย แล้วเค้าก็รู้นะ ว่าถ้าเค้าอยู่เมืองไทย  น้องๆมันก็คงไปต่อบัตรให้เค้าเหมือนกัน  (โคตรหลงตัวเอง ฮิ้วว)

 

บ้าดารามากๆ บางทีก็กลายเป็นบ้ารักกันเองได้ด้วย ….   ^^

 

 

(รูปต๊ะทำมา… แอ๊บเอามาลงบล็อกเราดีกว่า  ฮี่ๆ)..รักแก๊งวิ่งควายเนาะ

 

 

 

เชื่อว่าหลังจากน้องลงเครื่อง คงมีตำนานเรื่องใหม่เกิดขึ้นอีก…

ถึงจะเป็นตำนานแรกที่เค้าจะไม่ได้ร่วมเขียนด้วย  แต่เค้าจะเป็นกำลังใจ รอฟังรออ่านอยู่ที่นี่นะฮะ  ^____^

.

.

 

ช่วงตอบคำถามนิดนึง

เก๋ถามว่า  ถ้าเค้าไม่พูด คนที่นี่ดูออกไม๊ว่าเป็นต่างชาติ……  ???  อืม..ถามน่าคิด

เอาเป็นว่า ถ้าเป็นคนเชื้อสายเกาหลี เค้าดูเราออกมั่งไม่ออกมั่งแหละ  ก็เหมือนที่เราดูออกว่าเค้าหน้าไม่เหมือนคนไทยซะทีเดียว  พวกหน้าตาเอเชียด้วยกันจะมีเซนส์แยกกันออกเนาะ

แต่ถ้าเป็นพวกฝรั่ง…  แยกเราไม่ออกแหละ ฮ่า.. สำหรับพวกนั้น หัวดำๆ อย่างเราก็ตาหน้าเหมือนกันไปหมด  ^^”  พ่นรัสเซียมาที (เพราะนึกว่าเราเป็นเกาหลีรัสเซีย) เราก็ดาดาดา (แปลว่า เยสๆๆ) ไว้ก่อน..  แล้วค่อยบอก  กรูฟังไม่ออกค่ะ กรูมาจากกวม  เอิ๊กกกกก

 

แล้วเรื่องประเทศไทยในสายตาคนที่นี่…  คงเป็นเพราะซัคคาลินอยู่เหนือฮอกไกโดไปนิดเดียว  เค้าเลยคุ้นเคยแถบเราดีฮะ ทั้งญี่ปุ่น เกาหลี ไทยแลนด์ไรงี้

แล้วก็เหมือนกับว่า…คนที่นี่ที่เคยคุยด้วย  ประมาณ 60% เคยมาเที่ยวไทยด้วยแหละ แล้วก็ชอบกันมากๆด้วย  ชอบทะเล ชอบอาหาร ช๊อปปิ้ง ความเป็นอยู่ที่สะดวกสบายและโคตรถูก  ภูมิใจเนาะ 

 

แล้วก็…จิ๊บกับต๊ะ  แฟนแคมน่ะ  มีแล้ว  ไปหาเอาเอง.. เหอะๆ  ^^”

ส่วนผู้หญิงที่สวย  สวยยังไง…  ให้ลองดู มิล่า โจโววิช  นะ  หน้ายังงั้น หุ่นประมาณนั้นกันแหละฮะ ขนาดวันนี้ไปกินข้าว เด็กเสริฟยังหน้าเหมือน นาตาลี เกลโบว่า เลย..  เลยชมไปว่า สวยจัง (ภาษารัสเซียนะ)  น้องแกอายม้วนไปเลย  เหอๆ

.

.

 

ศุกร์ที่แล้วมี Recognition dinner ของแผนกด้วย

เป็นเหมือนงานเลี้ยงปีใหม่ขอบคุณจากใจเจ้านาย  อะไรทำนองนี้…  พาไปร้าน Bagration ซึ่งเป็นร้านอาหารฝรั่งเศสที่แพงที่สุด (และทำอาหารช้าที่สุด..แม่เอ้ยยย) ของเมืองนี้…

 

อิหน่าก็ลาภปากอีกแล้วฮะ  เพิ่งมาได้เดือนเดียว ก็ได้มากิน Recognition กะเค้าด้วย  ว่ะฮะฮ่า…..


งานนี้เค้าให้ทุกคนพาแฟน สามี หรือลูกมาด้วยได้  แล้วตอนท้ายงาน  พ่อใหญ่ (เค้าเรียกนายฝรั่งที่นี่ว่า พ่อใหญ่  ฮ่าๆๆ) ก็ลุกขึ้นกล่าวขอบคุณลูกน้อง  ขอบคุณครอบครัวของทุกคนที่ยอมให้เราทำงานหนักๆ ดึกดื่นๆด้วยความเข้าใจ (ส่วนใหญ่ทีมเราเป็นผู้หญิงด้วย สามีกับลูกก็ต้องเข้าใจมากๆ)

แล้วสุดท้าย พ่อใหญ่ก็เซอร์ไพรส์ด้วยการมอบช่อดอกไม้ที่สวยมากกกก ให้ผู้หญิงทุกคนในงาน โดยให้สามี แฟน และลูกๆที่มาด้วยเดินเอามาให้  (เค้าก็ได้จากสามีเพื่อนนั่นแหละ)  โคตรซึ้งมากเลยโมเมนต์นั้น  บางคนร้องไห้ด้วย  (จำซาช่าได้ไม๊ ซาช่า 8ขวบ ลูกเพื่อนที่นี่อ่ะ  ตอนเอาดอกไม้ไปให้แม่แล้วกอดแม่ซะแน่นเลย เป็นภาพที่ประทับใจมากกก Y___Y )

 

 

.

.

 

วันเสาร์ที่ผ่านมาไปเดินเล่นในเมืองกัน..  จะบ้า…  อากาศมันดันลบสิบ !!..  ชาไปทั้งตัวเลย..  ก็เลยหนีไปเข้าห้างต่อ เป็นห้างเปิดใหม่ยังไม่ถึงเดือนดี ชื่อ Citi Mall   ใหญ่ที่สุดในเมืองละฮะ  อยู่แถวบ้านเค้าด้วย  กรู๊ววว  ^^

แต่..ไม่ต้องมาตื่นเต้นหรืออิจฉาไป…. ห้างที่นี่…  เอ่อม…  เหมือนเมอรี่คิงส์..  กร๊ากกกก

 

ก็พูดเวอร์ไปงั้นแหละ  ของขายดีๆเค้าก็มีนะ แพงด้วยซ้ำ แต่ตัวห้างก็ไม่ได้อลังการแบบห้างในไทยหรอก  มันแค่เกาะเล็กๆของปชก.แสนคน  จะเอาไรมากฟระ ใช่ป๊ะ ><*

แต่ super marlet เค้าก็มีของเยอะดี  แค่นี้ก็ไม่อดตายแว้ววววว

 

 

 

 

.

.

 

อยู่ที่นี่มาครบเดือนละนะ  ดีใจจังที่มันไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เคยกลัวไว้..  ^o^

 

มีคนถามเหมือนกัน ให้มาอยู่ปึนึงไหวไม๊..

ไหวดิ…. เค้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าที่นี่ตอนหน้าร้อนสวยขนาดไหน  เรื่องความเหงาไม่ใช่ประเด็นหรอก เค้าอยู่ห่างบ้าน อยู่คนเดียวจนชินแล้ว

แต่…ปัญหาคือ..โปรเจคไหนเค้าจะกล้าให้ชั้นมาอยู่เป็นปีล่ะ..   เอิ๊กๆๆ

 

 

 

 

 

ปูรู  เพื่อนเค้าที่มาด้วยกัน มันปวดไส้ติ่งแหละ ต้องบินไปผ่าตัดด่วนที่เกาหลี…  ป๊าดดด  !! 

คือนโยบายบริษัท ถ้า impat มาป่วยที่นี่ ต้องบินไปผ่านที่เกาหลีหรือญี่ปุ่นเท่านั้น…..

ก็ดีนะ ที่เค้าดูเอาใจใส่เราดี…  เพียงแต่  มันเลยดูเป็นเรื่องใหญ่มากเลยว่ะ 

หายเร็วๆละกันนะโบว์   อยากอาสาไปเฝ้าแกจัง..  แต่ชั้นกลัวจะรู้ตัวอีกทีก็ไปยืนอยู่หน้าตึก SM ละ   โดนไล่ออกแน่ตรู  ><*

 

 

ปูรูสอง..  ชอบจังเวลามีคนมากระซิบข้างๆหูว่า…  that ‘s ok.. we will fix it (together)  อ่ะอร๊างงง

ประเด็นแรก..  กรูเอาหูไปใกล้ปากเค้าเอง..  ฮ่า.. 

และ…

ประเด็นสอง.. แกมันโคตรจะน่ารักเลย  ไอ่หน้าขาวปากแดงเอ้ยยยย  !!

.

.